اختلال بیش فعالی و نقص توجه یکی از اختلالات رفتاری کودکان است که به نسبت سایر اختلالات رفتاری در کودکان از فراوانی بیشتری برخوردار است. نتایج تحقیقات نشان می دهد که از هر 10 کودک 3 کودک دچار یکی از زیر مجموعه های ADHD می باشد که در این میان نسبت پسران به دختران 3به 1 است . فاکتور ژنتیک و محرک های محیطی از جمله علل اصلی بوجود آمدن بیش فعالی و نقص توجه می باشد تا به امروز هیج گونه درمان قطعی برای درمان این اختلال وجود ندارد. تلاش متخصصان و روانشناسان تاکید بر شناسایی و ارزیابی این کودکان در سنین اولیه است نکته بسیار مهم در تشخیص این کودکان آگاهی از میزان فعالیت بهنجار در دوران کودکی است چرا که بسیاری از والدین رفتارهای بیش فعالی کودکان را امری طبیعی می دانند.
اختلال بیش فعالی زمانی مشخص می شود که کودک در یک محیط نظامند قرار گیرد، کودک بیش فعال نمی تواند در یک محیطی مانند محیط مدرسه یا آمادگی طبق ضوابط و مقررات آن محیط عمل کند. عمدتا این کودکان به تنهایی بازی می کنند، قواعد بازی را نمی توانن رعایت کنند و نمی تواند مانند کودکان دیگر در بازی مشارکتی و گروهی شرکت کند. تشخیص به موقع این اختلال در کودکان می تواند در پیشرفت اثرات نامطلوب این اختلال جلوگیری کند. کودکانی که بیش فعالی آنها تشخیص داده نمی شود در روند تحصیل و اجتماعی شدن دچار اختلال می شوند و قادر نیستند مثل کودکان دیگر روند ادامه تحصیل و اجتماعی شدن خود را ادامه دهند.
نکته مهمی که باید در مورد این کودکان دانست بیشتر این کودکان از لحاظ هوشی نرمال و یا حتی با هوش هستند اما به دلیل فعالیت بیش از حد آنان، اطرافیان توانایی توجه به نکات مثبت رفتاری کودکان خود را ندارند و این جنبه باهوش بودن این نوع کودکان در سایه عدم تشخیص این اختلال کمتر خواهد شد

كودكان‌ بیش ‌فعالی‌ كه‌ دچار نقص‌ توجه‌ هستند، در تحصیل‌ با مشكل‌ مواجهند. دامنهِ توجه‌ در آنها بسیار محدود است‌ و به‌ همین‌ علت‌ نمی‌ توانند تمركز لازم‌ را حین‌ درس ‌خواندن‌ داشته‌ باشند. این‌ كودكان‌ به ‌سرعت‌ حواسشان‌ پرت‌ می ‌شود و به‌ كوچكترین‌ محرك‌ بیرونی‌ واكنش‌ نشان‌ می ‌دهند. در نتیجه‌ عملكرد تحصیلی‌ آنان‌ پایین‌ می‌ آید و در یادگیری‌ دچار مشكل‌ می ‌شوند.
از لحاظ‌ اجتماعی، كودكان‌ بیش ‌فعال‌ تأثیر مثبتی‌ بر دیگران‌ نمی ‌گذارند و مرتب‌ مورد انتقاد قرار می ‌گیرند. آنها به ‌دلیل‌ دقت‌ پایین، اغلب‌ دچار اشتباه‌ می ‌شوند و انتقاد دیگران‌ را نسبت‌ به‌ خود برمی‌انگیزانند. این‌ بچه‌ها به‌ جزئیات‌ مسائل‌ توجهی‌ ندارند.
آنان‌ از درگیر شدن‌ با تكالیفی‌ كه‌ مستلزم‌ تلاش‌ ذهنی‌ مداوم‌ است، می‌ پرهیزند. اغلب، وسایل‌ خود را گم‌ می‌ كنند و دچار فراموشكاری‌اند. به ‌طور افراطی‌ حرف‌ می ‌زنند و پیش‌ از تمام‌ شدن‌ پرسش‌ها، پاسخ‌ می‌ دهند. منتظر نوبت‌ ماندن‌ برایشان‌ دشوار است‌ و بسیاری‌ اوقات‌ مزاحم‌ كار دیگران‌
اکثریت این کودکان در صورت عدم تشخیص اختلال آنان بعد از مدت کوتاهی از روند تحصیلی خارج می شوند و بناچار ترک تحصیل می کنند و چون این کودکان در سنین پایین از فرایند تحصیلی دور می شوند به مانند کودکان دیگر رشد طبیعی و بهنجار خود را طی نمی کنند و به همین دلیل در میان همسالان خود که روند رشدی خود را بطور نرمال دنبال کرده اند جایگاهی نخواهند داشت در نتیجه این کودکان به گروه های گرایش پیدا می کنند که ملاک پذیرش آنان در گروه، وجود رفتارهای ناهنجار و غیر طبیعی است.

عوارض عدم تشخیص و درمان بیش فعالی در کودکان

🌸وجود مشکلات رفتاری

🌸 داشتن اختلالات یادگیری

🌸داشتن مشکلات با دوستان و همسالان

🌸 افزایش صدمات و آسیب ها مانند احتمال تصادفات و جروبحث شدید با دیگران

🌸افزایش اضطراب و افسردگی